• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

دعا برای واگذار نشدن انسان به خودش

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: دعا، خدا، توکل.

پرسش: چرا از خدا می‌خواهیم که ما را به خود وانگذارد؟

پاسخ: خداوند هیچ انسانی را به خودش وا نگذارد که هر انسانی اگرچه پیر، و حتی کسی که عمری درس دین خوانده و درس دین گفته باشد، اگر انسان یک لحظه به حال خود رها شود، چه بسا گرفتار شود.



خداوند هیچ انسانی را به خودش وا نگذارد که هر انسانی اگرچه پیر، و حتی کسی که عمری درس دین خوانده و درس دین گفته باشد، اگر انسان یک لحظه به حال خود رها شود، چه بسا گرفتار شود. و تعبیری که در روایات آمده است: "اللهم انی اعوذ بک من العدیلة عند الموت"؛ خدایا به تو پناه می‌بریم از عدول هنگام مرگ. انسان‌هایی وجود دارند که تا لحظه مرگ خوب و در مسیر حق هستند، اما آن لحظه مرگ که می‌رسد یک دفعه مسیرشان عوض شده و عدول می‌کنند. اگر خدا یک لحظه انسان را به حال خود واگذارد، و این اتفاق بیفتد و اگر انسان لحظه‌ای احساس کند که خود می‌تواند...، آن لحظه، لحظه شکست است.


توکل که خیلی‌ها می‌پرسند یعنی چه؟ حقیقت توکل این است که انسان هیچ چیزی را از خود نبیند، همه تلاشش را بکند، همه توانش را به کار بگیرد، ولی این را بداند که توان و قدرتی که دارد، از جانب خدا است. و اگر خدا بخواهد و این توفیق را بدهد او می‌تواند به نتیجه برسد. اگر این حال در این انسان باشد، اگرچه گرفتار لغزش‌هایی باشد، حفظ می‌شود. اما باید مراقب بود که گرفتار نسیان نشد، که اگر (خدای ناکرده) خدا ما را در این دنیا به حال خودمان رها کند، قطعاً آن دنیای ما باطن این دنیا است. اگر انسان آن دنیا به حال خود رها شود چه خواهد شد؟! قعر جهنم که در تعبیرات آمده، همین سقوط معنوی است، نه سقوط فیزیکی از یک نقطه بالا به پایین. فاصله گرفتن از خدا و دور شدن از او، قعر جهنم و عین عذاب است.


از این رو باید توجه کرد، به ویژه جوانان که چون نشاط و توان بیشتری دارند، زمینه اصلاح در آنها بیشتر است و خیلی راحت‌تر می‌توانند راه شان را اصلاح کنند، و خیلی راحت‌تر می‌توانند برگردند. جوان‌هایی که بعضاً گرفتار گناه می‌شوند، فکر نکنند که خدا اینها را به حال خودشان رها کرده و مبغوض الاهی شدند و دیگر راه برگشت وجود ندارند، بلکه باید خیلی سریع برگردند و گذشته را جبران کنند و بدانند که خداوند رحمتش بی‌کران است. و یکی از حیله‌های شیطان این است که انسان وقتی مرتکب گناهی می‌شود، می‌گوید دیگر راه برگشت وجود ندارد.


۱. شیخ طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، ج۳، ص۸۹، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۶۵ش.    



پایگاه اسلام کوئست، برگرفته از مقاله «دعا برای واگذار نشدن انسان به خودش»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۷/۶.    



جعبه ابزار