چسباندن صورت به قبور ائمهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: بیماری، کرونا، امام صادق.

پرسش: در دعای امام صادق (علیه‌السلام) می‌خوانیم: «و ارحم تلک الخدود التی تقلب علی قبر ابی‌عبدالله (علیه‌السلام)» و این‌گونه‌هایی را که بر قبر پدرم ابی‌عبدالله الحسین (علیه‌السلام) به خاک مالیده می‌شود، مشمول رحمت خود فرما! حال اگر چسباندن صورت به قبور ائمه(علیهم‌السّلام) موجب رحمت است، پس چرا در شرایط شیوع بیماری کرونا از دست زدن به ضریح و قبور آنان ممانعت می‌شود؟

پاسخ اجمالی: اولاً؛ در جهان همه چیز مطابق نظم خاص و بر اساس اسباب و مسببات صورت می‌پذیرد. بر این اساس هر چیزی در عالم هستی تاثیر خاص خودش را دارد اگر فلز تیزی با فشار روی بدن کسی کشیده شود، می‌برد و اگر فلزی آغشته به ویروس کشنده‌ای شود در صورت تماس با سطح آن فلز، ویروس منتقل می‌شود و فذقی نمی‌کند که آن فلز، ضریح امام باشد یا فلز دیگر.
ثانیاً؛ دعای امام (مالیدن چهره بر قبر امام) مشعر به شرایط عادی است و اگر شرایط خاصی پیش آید مثل سرایت بیماری که بر اساس حکم عقل دست‌زدن به ضریح و قبور ائمه محدود شود، با سخن امام در تضاد نیست. حکم استحباب مالیدن چهره بر قبر امام حسین با حکم وجوب پرهیز از سرایت بیماری، هردو حکم دین است و با هم منافات ندارد


عالم اسباب و مسببات

[ویرایش]

سنت الهی بر این است که در جهان همه چیز مطابق نظم خاص و بر اساس اسباب و مسببات صورت پذیرد. بر این اساس هر چیزی در عالم هستی تاثیر خاص خودش را دارد؛ مثلا اگر کسی سمی بخورد مسموم خواهد شد و اگر در معرض میکروب‌های کشنده قرار گیرد، آلوده و بیمار می‌شود. نظام علیّ مستلزم ان است که با وجود تحقق علت، معلول خواهد آمد؛ اگر فلز تیزی با فشار روی بدن کسی کشیده شود، می‌برد و اگر فلزی آغشته به ویروس کشنده‌ای شود در صورت تماس با سطح آن فلز، ویروس منتقل می‌شود و تفاوت نمی‌کند که آن فلز، ضریح امام باشد یا آهنی که در ساختمانی عادی به کار رفته است. به همین سبب عقل انسان حکم می‌کند (و دین هم حکم عقل را تایید کرده است) که می‌بایست از شرایطی که موجب آسیب واردشدن به جسم و جان ما است، دوری کنیم، مگر آنکه پای مصلحت و منفعتی بزرگ‌تر از جان در میان باشد (مثل میدان جنگ با دشمن).

تبیین مفاد دعای امام صادق

[ویرایش]

آنچه در دعای امام صادق (علیه‌السلام) می‌خوانیم که «چسباندن صورت به قبور ائمه (علیهم‌السّلام) موجب رحمت است.» این امر در شرایط عادی است و به همین سبب اگر زمانی شرایط خاصی پیش آید که بر اساس حکم عقل از دست‌زدن به ضریح و قبور آنان ممانعت به عمل آید، با سخن امام در تضاد نیست. حکم استحباب مالیدن چهره بر قبر امام حسین با حکم وجوب پرهیز از سرایت بیماری، هردو حکم دین است و با هم منافات ندارد؛ مضاف بر اینکه اگر منافات هم داشته باشد، حکم وجوب بر استحباب مقدم است. رجوع به اهل خبره و متخصصان در امور مادی و معنوی از احکام عقل و دین است و لازمه این امر وجوب عمل به فرمان آنها است. پیامبر و امامان (علیهم‌السّلام) نیز با وجود برخوداری از علوم الهی، چنین رفتار می‌کردند و در امور خاصی به متخصصان رجوع کرده‌اند. فرزندان امام علی (علیه‌السلام) پس شکاف‌خوردن فرق مبارکش به دست ابن‌ملجم مرادی (لعنة‌الله‌علیه) به دنبال طبیب رفتند و طبق گزارشی طبیب یهودی بر بالین حضرتش حاضر شده و نسخه‌ای تجویز نمود.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ابن‌قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، ج۱، ص۱۲۶.    


منبع

[ویرایش]

سایت‌اندیشه قم، برگرفته از مقاله «چسباندن صورت به قبور ائمه» تاریخ بازیابی۱۳۹۹/۲/۱۷.    






جعبه ابزار
جعبه‌ابزار