مهریه فاطمه زهراذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: مهریه حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها، شفاعت.
پرسش: حضرت فاطمه زهرا ـ سلام‌الله‌علیها ـ مهریه خود را شفاعت امت رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله بیان فرمودند. شفاعتی که حضرت فاطمه ـ سلام‌الله‌علیها ـ و ائمه علیهم‌السلام فرمودند شامل چه کسانی می‌شود؟!
پاسخ:


مهریه[ویرایش]

مهر یا صداق، هدیه‌ای است از جانب مرد به زن تا علاقه و صداقت خود را نسبت به زن نشان دهد.

تاریخچه مهریه[ویرایش]

تاریخچه آن نیز به ازدواج حضرت آدم با حضرت حوا برمی‌گردد که خداوند از آدم خواست برای حوا مهری قرار دهد و آن مهر را نیز آموزش احکام دین از سوی آدم به حوا قرار داد. [۱]

مهریه حضرت زهرا[ویرایش]

برای حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها نیز همانند دیگر زنان، مهری از جانب همسرش حضرت علی علیه‌السلام در نظر گرفته شد. اما عظمت و بزرگواری این بانو سبب شد خداوند متعال نیز برای ایشان مهری قرار دهد و خود عهده‌دار پرداختش شود تا علاقه و محبت خود را نسبت به این یگانه دردانه عالم هستی به اهل عالم بفهماند؛ از‌این‌رو یک پنجم یا یک چهارم دنیا و یک سوم از بهشت را مهر و صداق ایشان قرار داده است. [۲]

← حدیثی از امام باقر
امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید: «خداوند در زمین، چهار رود را که عبارت‌اند از: رود فرات، نیل مصر، نهروان و رود بلخ، مهریه حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها قرار داده است». [۳]

← حدیثی از امام صادق
در روایت دیگری ابوبصیر از امام صادق علیه‌السلام نقل می‌کند: «مهر حضرت فاطمه ـ سلام‌الله‌علیها ـ بهشت و جهنم قرار داده شده است، آن حضرت دوستانش را وارد بهشت و دشمنانش را وارد جهنم می‌کند». [۴]
با توجه به این روایت، به دست می‌آید یکی از چیزهایی که از سوی خداوند متعال، مهر آن حضرت قرار داده شد، اعطای مقام شفاعت به آن حضرت برای دوستانش است و حضرت زهرا، دشمنانش را شفاعت نخواهد کرد.

شفاعت کردن در قیامت[ویرایش]

ممکن است این مسئله به ذهن خطور کند که شفاعت کردن در قیامت منحصر به حضرت فاطمه ـ سلام‌الله‌علیها ـ نیست؛ بلکه افراد زیاد دیگری هستند که به عنوان شفیعان معرفی شده‌اند، ممکن است یکی از آنان از روی ترحم و دلسوزی یا حتی خویشاوندی با برخی از دشمنان اهل بیت، آنان را شفاعت نمایند.
در پاسخ به این تفکر استناد می‌کنیم به آیه «... لایَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضی‌ وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ»؛ [۵] و آنها جز برای کسی که خدا راضی (به شفاعت برای او) است، شفاعت نمی‌کنند و از ترس او بیمناکند.

شفاعت شوندگان[ویرایش]

بنابراین شفاعت کنندگان تنها افرادی را می‌توانند شفاعت کنند که شفاعتشان مورد رضایت پروردگار باشد و این‌گونه نیست که اگر کسی مقام شفاعت داشت بتواند به دلخواه خود هر کسی را خواست شفاعت کند، حتی اگر آن شخص، یزید بن معاویه یا عمرو عاص و... باشد. بلکه باید رضایت پروردگار نیز به شفاعت آن شخص تعلق گرفته باشد و روشن است رضایت پروردگار به ظلم کنندگان به پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ و اهل بیت علیهم‌السلام پاکش تعلق نخواهد گرفت، به‌ویژه به آنانی که حتی پس از ظلم خود اظهار ندامت و پشیمانی نیز نکردند، بلکه تا آخر عمرشان بر لجاجت و دشمنی خویش ادامه دادند.

پانویس[ویرایش]
 
۱. حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج ۲۰، ص ۱۳، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.    
۲. مجلسی، محمدباقر‌، زندگانی حضرت زهرا علیها السلام (ترجمه جلد ۴۳ بحار الأنوار)، مترجم، روحانی علی آبادی، محمد،‌ ص ۴۷۲، انتشارات مهام، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.
۳. مجلسی، محمدباقر‌، زندگانی حضرت زهرا علیها السلام (ترجمه جلد ۴۳ بحار الأنوار)، مترجم، روحانی علی آبادی، محمد،‌ ص ۴۷۲، انتشارات مهام، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.
۴. مجلسی، محمدباقر‌، زندگانی حضرت زهرا علیها السلام (ترجمه جلد ۴۳ بحار الأنوار)، مترجم، روحانی علی آبادی، محمد،‌ ص ۴۷۲، انتشارات مهام، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.
۵. انبیا (۲۱)، آیه ۲۸.    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    






جعبه‌ابزار