لباس‌های بهشتیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: لباس‌های بهشتی، بهشت، نعمت‌های بهشتی.

پرسش: آیا پوشش و نوع لباس در بهشت همچون لباس‌های دنیا با هم متمایز هستند؟

پاسخ: بدون شک لباس‌های بهشتی برای رفع سرما و گرما یا حفظ از انواع آفات و آسیب‌ها نیست؛ زیرا که در آن‌جا همه چیز در حد اعتدال است و آفتی وجود ندارد؛ بنابراین پوشش و لباس در آنجا تنها جنبه تزئینی دارد و شاید به همین دلیل در آیات قرآن از زیبایی و جذابیت لباس‌های بهشتی فراوان سخن گفته شده است. هم‌چنین لباس‌های دنیایی قابل‌ اندراس و کهنه شدن است، برخلاف لباس‌های بهشتی؛ چون در بهشت خرابی و کهنگی و امثال آن مفهوم ندارد.


اهمیت لباس[ویرایش]

جای تردید نیست که در زندگی دنیا لباس نقش مهمی دارد. در درجه اول بدن را در برابر سرما و گرما و آسیب‌های مختلفی که از گوشه‌و‌کنار به آن می‌رسد، حفظ می‌کند، و در درجه بعد مسئله زینت بودن لباس نقش مهمی برای انسان دارد و بسیار می‌شود که طرز لباس‌ها از جنس و رنگ گرفته تا نوع دوخت برای خود انسان و بر همه کسانی که آن را می‌بینند، قابل توجه تلقی شود. در طول تاریخ لباس نقش اصلی را در زینت آدمی داشته و اکنون نیز به قوت خود باقی است.
بدون شک لباس‌های بهشتی برای رفع سرما و گرما یا حفظ از انواع آفات و آسیب‌ها نیست؛ زیرا که در آن‌جا همه چیز در حد اعتدال است و آفتی وجود ندارد؛ بنابراین پوشش و لباس در آنجا تنها جنبه تزئینی دارد و شاید به همین دلیل در آیات قرآن از زیبایی و جذابیت لباس‌های بهشتی فراوان سخن گفته شده. [۱]

زیبایی‌های لباس‌های بهشتی[ویرایش]

با توجه به نکته یادشده، قرآن کریم درباره لباس‌های بهشتی در آیات متعدد سخن گفته، از جمله فرمود: «اُولَئِکَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهَارُ یُحَلَّوْنَ فِیهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَیَلْبَسُونَ ثِیَابًا خُضْرًا مِنْ سُنْدُسٍ وَاِسْتَبْرَقٍ مُتَّکِئِینَ فِیهَا عَلَی الْاَرَائِکِ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا»؛ [۲] «آنان که بهشت‌های عدن به ایشان اختصاص دارد که زیر قصرهاشان جویباران روان است، در آنجا با دست‌بندهایی از طلا آراسته می‌شوند و جامه‌های سبز از پرنیان نازک و حریر سبز می‌پوشند و در آن‌جا بر سریر تکیه می‌زنند، چه خوش پاداش و نیکو تکیه‌گاهی است».

و در آیه دیگر نیز درباره زیبایی‌های لباس‌های بهشتی سخن گفته و اوصاف آن را چنین شرح می‌دهد:
«یَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَاِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِینَ»؛ [۳] «آنها پرنیان نازک و دیبای سبز می‌پوشند و روبه‌روی هم می‌نشینند».

و در آیه دیگر نیز از زیبایی لباس‌های بهشتی چنین یاد کرده است:
«عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَاِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ»؛ [۴] «بهشتیان را جامه‌های ابریشمی سبز و دیبا استر و ضخیم در بر است و پیرایه آنان دست‌بندهای سیمین است».

← مراد از واژه سندس
واژه «سندس» که در آیات متعدد درباره لباس‌های بهشتی به کار رفته، به اتفاق همه مفسران و علمای لغت، به معنای پارچه‌های ابریشمین نازک و گران‌قیمت است، و برخی آن را پارچه‌ای می‌دانند که ابریشمین است و در بافت آن رشته‌های طلا به کار رفته است و جالب این‌که در مورد لباس‌های بهشتی، تنها سخن از رنگ سبز است. شاید به این دلیل که از شادترین و زیباترین رنگ‌هایی است که در عالم طبیعت و آفرینش پیدا می‌شود و رنگ سبز روح انسان را نوازش می‌دهد و برخی آن رنگ را آرام‌بخش می‌دانند و در کتاب‌هایی که در زمینه بهداشت و لباس نوشته شده، آمده است؛ رنگ سبز در درمان بیماری‌های عصبی و روانی، خستگی، درک بهتر و تحمل‌پذیر بودن، امید‌وار شدن، معتدل گشتن، برطرف شدن بی‌خوابی، پایین آمدن فشار خون، تسکین درد اعصاب و میگرن مؤثر است و کسانی که در برخورد اول رنگ سبز را انتخاب می‌کنند، اغلب مهربان و صمیمی و از تعادل روحی برخوردارند و بالاخره گفته شده که لباس‌های بهشتی به‌ اندازه‌ای زیباست که اگر یکی از آن را در دنیا بگسترانند، اهل دنیا مدهوش می‌شوند.(تفصیل این بحث را در منبع ذیل جویا شوید. [۵]

لباس دنیایی و فرش بهشتی[ویرایش]

طبق آنچه بیان شد، بسیاری از پارچه‌هایی که در دنیا به عنوان لباس فاخر در اختیار برخی قرار دارد، در بهشت به عنوان فرش از آنها استفاده می‌شود؛ مثلاً قرآن می‌فرماید: «مُتَّکِئِینَ عَلَی فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ اِسْتَبْرَقٍ»؛ [۶] «بهشتیان بر فرش‌ها تکیه می‌زنند و می‌نشینند که آستر و قسمت‌های زیرین آنها از پارچه ابریشمین ضخیم است» (تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل).

تفاوت لباس بهشتی با دنیایی[ویرایش]

به طور یقین لباس‌های دنیا با تمام زیبایی و لطافتشان اولاً قابل قیاس با لباس بهشتی نیست؛ چون امور آخرتی در هیچ‌چیز مثل امور دنیایی نیستند؛ ثانیاً: لباس‌های دنیایی قابل‌ اندراس و کهنه شدن است؛ برخلاف لباس‌های بهشتی؛ چون در بهشت خرابی و کهنگی و امثال آن مفهوم ندارد.

معرفی منابع[ویرایش]

۱. ناصر مکارم، تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۳۹ و ۱۴۳، ج۲، ص۳۴۳، ج۶، ص۱۷۵، ج۱۱ ص۹۴، ج۱۵ ص۲۶۳، ج۱۸ ص۱۶، ج۲۰ ص۲۷۵، ج۲۱ ص۲۱۱، ج۲۵ ص۳۷۰، ج۲۲ ص۴۲۷، ج۲۳ ص۱۸۵، ج۲۶ ص۴۲۶، نشر دارالکتب الاسلامیه، تهران ۱۳۷۹ ش.
۲. معاد در قرآن، تفسیر موضوعی قرآن، ج۵، آیت‌الله جوادی آملی.

پانویس[ویرایش]
 
۱. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج۶، ص۱۹۶، نشر دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۷ش.    
۲. کهف/سوره۱۸، آیه۳۱.    
۳. لقمان/سوره۳۱، آیه۵۳.    
۴. دهر/سوره۷۶، آیه۲۱.    
۵. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج۶، ص۱۹۷ ۱۹۸، نشر دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۷ش.    
۶. رحمن/سوره۵۵، آیه۵۴.    


منبع[ویرایش]


سایت ‌اندیشه قم، برگرفته از مقاله «لباس‌های بهشتی»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۸/۰۴/۱۸.    







جعبه‌ابزار