شهادت امام باقرذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: امام باقر علیه‌السلام، شهادت.
پرسش: درباره شهادت امام باقر ـ علیه‌السلام ـ توضیح دهید که چگونه و به دست چه کسی آن حضرت شهید شد؟ آیا به مرگ طبیعی از دنیا رفته؟ (از آثار و منابع قبل از قرن ۵ استفاده کنید).
پاسخ: احادیث متعددی وارد شده که ائمه اطهار ـ علیهم‌السلام ـ با شهادت از دنیا می‌روند نه به مرگ طبیعی.


دیدگاه امام علی درباره مرگ[ویرایش]

امام علی ـ علیه‌السلام ـ فرمود: از مرگ گریزی نیست، کسی که کشته نشود، می‌میرد. همانا برترین مرگ کشته شدن است؛ سوگند به آنکه جان علی در دست اوست، هزار ضربت شمشیر آسان‌تر است از یک‌بار مردن در بستر.

ظلم و ستم هشام بن عبدالملک[ویرایش]

آنچه تاریخ گواهی می‌دهد، اینکه زندگانی امام باقر ـ علیه‌السلام ـ در عصر اموی و معاصر با پنج خلیفه طاغوتی بنی‌امیه بود. و هنگام از دنیا رفتن امام ـ علیه‌السلام ـ هشام بن عبد‌الملک به سال (۱۰۵ ـ ۱۲۵ هـ.) حاکم بوده، سختگیری‌ها و دشمنی‌های بنی‌امیه با امام باقر ـ علیه‌السلام ـ تا اندازه‌ای نحوه شهادت این امام بزرگوار را برای ما روشن می‌کند. هشام بن عبدالملک فردی بخیل، خشن، جسور، ستمگر و بی‌رحم بود. [۱] و از آنجا که حضرت باقر ـ علیه‌السلام ـ از موقعیت اجتماعی خوبی برخوردار بود، هشام از این وجهه امام ناخشنود بود و سعی در بدنامی امام باقر ـ علیه‌السلام ـ داشت، چندین‌بار تصمیم گرفت که هربار به ضرر حکومت بنی‌امیه و شخص هشام تمام شد. وقتی دستور آمدن امام باقر ـ علیه‌السلام ـ را به شام صادر کرد، طی سه روز اجازه ملاقات به امام ـ علیه‌السلام ـ را نداد و بعد از این سه روز مناظراتی با علمای ادیان ترتیب داد که چهره خلافت بنی‌امیه در نزد همگان بد‌نام‌تر شد، و بر محبوبیت امام باقر ـ علیه‌السلام ـ در بین مردم افزوده شد. [۲] [۳]

اقوالی در شهادت امام محمد باقر[ویرایش]

۱. وفات امام محمد‌باقر ـ علیه‌السلام ـ در ایام خلافت هشام بن عبدالملک بود و گفته شده ابراهیم بن ولید بن عبدالملک بن مروان، امام باقر ـ علیه‌السلام ـ را به زهر شهید کرده و احتمالاً به امر هشام بوده. [۴]
۲. آنچه ابن شهر آشوب نقل کرده، شهادت امام باقر ـ علیه‌السلام ـ به‌دست ابراهیم بن الولید بود که به واسطه زهر، امام را مسموم کرده است. [۵] همین قول را نیز علامه مجلسی نقل فرموده. [۶]
۳. بعضی فقط شهادت امام باقر ـ علیه‌السلام ـ را به‌دست بنی‌امیه نقل کرده‌اند که امام را مسموم نموده‌اند؛ همان‌طور که پدر بزرگوارشان امام سجاد ـ علیه‌السلام ـ را مسموم نموده‌اند. [۷]
۴. بحرانی نیز ضمن نقل شهادت امام توسط بنی‌امیه، نسبت شهادت را به فرد دیگری از مأموران نسبت می‌دهد. [۸]

پانویس[ویرایش]
 
۱. ابن واضح، تاریخ یعقوبی، نجف، منشورات المکتبه الحیدریه، ج ۳، ص ۷۰.
۲. پیشوایی، مهدی، سیره پیشوایان، قم، نشر موسسه امام صادق علیه‌السلام، چاپ چهاردهم، ۱۳۸۱ ش.
۳. مسعودی، مروج الذهب، بیروت، ج ۳، ص ۲۰۵.
۴. شیخ عباس قمی، منتهی الامال، قم، نشر هجرت، ۱۳۷۵ ش، ج ۲.
۵. شهر آشوب، محمد بن علی، مناقب آل‌ابی‌طالب، قم، انتشارات علامه، ج ۴.
۶. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، بیروت، نشر وفاء، ج ۴۶.
۷. مءمن شبلنجی، حسین، نور الابصار فی مناقب آل‌النبی المختار، قم، نشر ذوی القربی، چاپ اول، ۱۳۸۴، ج ۲.
۸. بحرانی، محمد بن احمد، وفاه امام محمد باقر علیه‌السلام، نجف، نشر مکتب حیدریه، ص ۵۱.


منبع[ویرایش]
سایت اندیشه قم    






جعبه‌ابزار