شفاذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: قرآن کریم ، شفا، رذایل اخلاقی، بیماری ، دارو.
پرسش: آیا هر آیه‌ای از قرآن حکم دارویی را دارد؟
پاسخ:


قرآن شفادهنده افراد با ایمان

[ویرایش]

خداوند در آیات مختلفی، قرآن کریم را به‌عنوان وسیله شفای افراد با ایمان معرفی نموده است.

مراد از شفا در روایات

[ویرایش]

از ظاهر آیات و نیز برخی روایات و تفاسیر استفاده می‌شود که مراد از شفا ، از بین رفتن رذایل اخلاقی و حرکت در مسیر معنویت و نزدیکی به خداوند است؛

رابطه قرآن و بیماری‌های جسمانی

[ویرایش]

اما روایاتی نیز وجود دارد که بیانگر آن است که بیماری‌های جسمانی را نیز می‌توان با کمک قرآن درمان نمود که صد البته، این موضوع، بستگی به میزان اخلاص و اعتقاد افراد دارد.
[۶] کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج ۶، ص ۲۰۰ ؟؟؟، ح ۷، دار الکتب الإسلامیة، تهران، ۱۳۶۵ ش.


← روایتی از امام صادق


در همین راستا، امام صادق ـ علیه‌السلام ـ می‌فرمایند:"هر مؤمنی که دچار بیماری شده و با اخلاص نیت، آیه " وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ لا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَساراً" را بخواند، از بیماری خود رهایی خواهد یافت.

خاصیت دارویی آیات قرآن

[ویرایش]

اما آیا روایاتی وجود دارند که برای هر یک از آیات قرآن، خاصیتی دارویی در نظر گرفته و آن را درمان‌کننده نوعی از بیماری‌ها بداند؟ در جواب، باید گفت: در مجامع روایی ما چنین روایتی وجود نداشته و طبیعتاً با استناد به روایات، نمی‌توان کتابی را در این زمینه نگاشت. بیان این نکته نیز ضروری است که حتی در مواردی که توصیه به خواندن آیاتی از قرآن و یا دعا هایی جهت رفع بیماری‌ها شده، مراد پیشوایان ما این نبوده که درمان بیماری‌ها را از راه متعارف و مرسوم خود متوقف نموده و تنها با خواندن آیاتی از قرآن به درمان آنها بپردازیم؛ بلکه باید تلاش طبیعی خود را انجام دهیم و هم‌زمان با اخلاص نیت و با ارتباط معنوی با پروردگار، از او که شفا دهنده اصلی است، درمان نهایی را بخواهیم و این منافاتی با مراجعه به پزشک و مصرف دارو ندارد؛ بلکه روایاتی وجود دارد که حتی مراجعه به پزشکان غیر مسلمان را نیز روا می‌داند.

نتیجه بحث

[ویرایش]

در نهایت هر آیه‌ای از قرآن می‌تواند شفا ی معنوی انسان‌ها باشد؛ اما مستندی از آیات و روایات وجود ندارد که هر قسمت از قرآن را داروی دردی جسمانی بدانیم.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. یونس (۱۰)، آیه ۵۷.    
۲. اسراء (۱۷)، آیه ۸۲.    
۳. فصلت (۴۱)، آیه ۴۴.    
۴. مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج ۱، ص ۲۱۷، مؤسسة الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ ق.    
۵. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۰، ص ۸۱، انتشارات جامعه مدرسین، قم، ۱۴۱۷ ق.    
۶. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج ۶، ص ۲۰۰ ؟؟؟، ح ۷، دار الکتب الإسلامیة، تهران، ۱۳۶۵ ش.
۷. حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعة، ج ۲، ص ۴۲۴، ح ۲۵۳۷، مؤسسة آل البیت، قم، ۱۴۰۹ ق.    
۸. شعراء (۲۶)، آیه ۸۰؛ "وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفین‌".    
۹. حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعة، ج ۷، ص ۱۱۸، ح ۸۸۹۸، مؤسسة آل البیت، قم، ۱۴۰۹ ق.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : جامعیت قرآن | قرآن شناسی




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار