حوریه بهشتیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: حورالعین ، حوریه ، حوریه بهشتی.
پرسش: نظر شما در مورد حور بهشتی و اینکه این نعمت مخصوص مردان است یا اینکه به زنان مؤمن نیز داده می‌شود، چیست؟ و آیا در این مورد با توجه به آیات قرآن و روایات مستند اجماع وجود دارد یا نه؟
پاسخ: یکی از نعمت‌های خداوند، در پاداش کارهای نیک و ایمان به خدا، بهشت و نعمت‌های آن است. برای ورود به بهشت، فرقی میان زن و مرد نیست و از جمله پاداش‌های خداوند در بهشت «حور‌ العین» است که قرآن و روایات به آن اشاره کرده است.
بنا بر گفته اغلب مفسران، در بهشت ازدواج به معنای دنیایی آن وجود ندارد. و تزویج حور العین به معنای قرین کردن و عطا کردن حور العین از طرف خداوند به بندگانش، تفسیر شده است.


پاداش بندگان مؤمن خدا[ویرایش]

یکی از نعمت‌ های بزرگی که خداوند برای بندگان مؤمن و با تقوا در نظر گرفته است، بهشت و نعمت‌های فراوان و جاویدان آن است. البته رضا و خشنودی خداوند از آنها، بالاترین پاداش است. تنها چیزی که باعث ورود به بهشت است، ایمان و عمل صالح انسان در این دنیاست و هر چه ایمان انسان، بیشتر و اعمال صالحش فراوان‌تر باشد، مقام او در بهشت بالاتر است و فرقی میان زن و مرد نیست و هر انسانی می‌تواند به چنین مقاماتی برسد. خداوند می‌فرماید: «هر کس از مردان یا زنان که عمل صالحی انجام دهد و ایمان هم داشته باشد، به‌درستی که وارد بهشت می‌شوند و بدون حساب در آنجا روزی دریافت می‌کنند.» [۱]

تفاوت لذت‌های دنیایی با لذت در قیامت[ویرایش]

البته این انتظار که در عالم قیامت ، احکام و قوانین و سنن عالم مادی و دنیا جاری باشد، انتظاری نابجا و ناصحیح است و اگر در آیات و روایات از لذتی چون خوردن و آشامیدن و با همسران جوان زیباروی و در کنار نهرها و زیر درختان بودن یاد شده است، بیشتر برای تقریب ذهن ما به حقایق عالم قیامت بوده است و باید توجه داشت که این لذت‌ها همانند لذت‌های دنیایی نیست. [۲]

حورالعین، نعمتی برای بهشتیان[ویرایش]

از مجموع آیات و روایات استفاده می‌شود که هر چه بهشتیان بخواهند، در اختیارشان گذاشته می‌شود؛ [۳] از جمله نعمت‌های بهشتی، می‌توان به حور العین‌های بهشتی اشاره نمود.
در چندین آیه از قرآن مجید ، از همسران بهشتی تعبیر به «حورالعین» شده است. [۴] [۵] [۶]

معنای لغوی حور و عین[ویرایش]

حور جمع حوراء به معنای زنی است که سفیدی چشمش بسیار سفید و سیاهی آن نیز بسیار سیاه باشد و یا به معنای زنی است که دارای چشمان سیاه چون چشم آهو باشد و «عین» جمع کلمه «عیناء» به معنای درشت چشم می‌باشد.

معنای حورالعین در قرآن[ویرایش]

قرآن، حورالعین را به مرواریدهایی در بهشت توصیف می‌کند: « و حور عین • کامثال اللؤلؤ المکنون »؛ و حوران درشت چشم؛ همانند مرواریدهایی در صدف [۷] [۸]

← سخن خداوند متعال
خداوند در مورد آنان می‌فرماید: «حور العین را به ازدواج آنها درمی‌آوریم.» [۹]

سخن خداوند در وصف هم‌نشینان بهشتی[ویرایش]

آیات بسیاری [۱۰] [۱۱] [۱۲] [۱۳] [۱۴] [۱۵] به توصیف هم‌نشینان بهشتی پرداخته است: «فرشتگانی زیبا به‌صورت زن و مرد جوان در کمال زیبایی و طراوت».

دیدگاه مفسران درباره حورالعین[ویرایش]

بنا بر تفسیر اغلب مفسران، ازدواج به معنای دنیایی آن، در بهشت وجود ندارد. پس اینجا، نزدیک کردن و عطا کردن حور العین از طرف خداوند به بندگان بهشتی‌اش مراد است. [۱۶] [۱۷]

اطلاق واژه حور و عین بر مذکر و مونث[ویرایش]

همچنین باید توجه داشت که واژه حور و عین هم بر مذکر و هم بر مونث، هر دو اطلاق می‌گردد؛ از‌این‌رو مفهوم گسترده‌ای دارد که همه همسران بهشتی را شامل می‌شود؛ همسران زن برای مردان با ایمان و همسران مرد برای زنان مؤمنه. [۱۸] [۱۹] [۲۰]

معنای غلمان[ویرایش]

در پایان تذکر این نکته بجاست که برای خدمت‌گزاری بهشتیان، « غلمان »‌هایی وجود دارد که از آنها به‌عنوان مستخدمان زیباروی بهشتی یاد شده است، پسران زیبارویی که هرگاه ایشان را می‌بینی، گمان می‌کنی گوهر تراشیده شده‌اند [۲۱] و گویی مشابه مروارید غلطان هستند. [۲۲]
ظاهر این آیه آن است که پسران زیبای بهشتی فقط برای خدمت‌گزاری بهشتیان آفریده شده‌اند.

نتیجه بحث[ویرایش]

آنچه که می‌توان از مجموع مباحث مطروحه بعنوان جمع‌بندی نتیجه گرفت، این است که همه نعمت‌ های خداوند در بهشت برای زنان و مردان صالح و با ایمان در نظر گرفته شده است و «حورالعین» به‌عنوان هم‌نشینانی نیکو، و «غلمان» به‌عنوان خدمت‌گزارانی زیبارو در بهشت نیز از این قاعده مستثنا نیستند.

پانویس[ویرایش]
 
۱. غافر (۴۰)، آیه ۴۰.    
۲. اسکندری، حسین، آیه‌های زندگی، ج ۵، ص ۳۰۲.
۳. فصلت (۴۱)، آیه ۳۱.    
۴. دخان (۴۴)، آیه ۵۴.    
۵. طور (۵۲)، آیه ۲۲.    
۶. واقعه (۵۶)، آیه ۲۳ و ۲۴.    
۷. واقعه (۵۶)، آیه ۲۳ و ۲۴.    
۸. طباطبایی، سیدمحمدحسین، ترجمه المیزان، ج ۱۸، ص ۲۲۸.    
۹. دخان (۴۴)، آیه ۵۴.    
۱۰. صافات (۳۷)، آیه ۴۷.    
۱۱. الرحمن (۵۵)، آیه ۵۸.    
۱۲. الرحمن (۵۵)، آیه ۷۰.    
۱۳. الرحمن (۵۵)، آیه ۷۲.    
۱۴. انسان (۷۶)، آیه ۱۹.    
۱۵. طور (۵۲)، آیه ۲۴.    
۱۶. علامه مجلسی، بحار الانوار، ج ۸، ص ۹۹.    
۱۷. طباطبایی، سیدمحمدحسین، ترجمه المیزان، ج ۱۸، ص ۲۲۸.    
۱۸. دیدار یار، معاد در کلام وحی، ۹.
۱۹. علامه مجلسی، بحار الانوار، ج ۸، ص ۹۹.    
۲۰. طباطبایی، سیدمحمدحسین، ترجمه المیزان، ج ۱۸، ص ۲۲۸.    
۲۱. انسان (۷۶)، آیه ۱۹.    
۲۲. طور (۵۲)، آیه ۲۴.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



رده‌های این صفحه : کلام | معاد شناسی | بهشت | نعمت های بهشتی




جعبه‌ابزار