تصور غیر همسر و معلولیت فرزندذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه:آداب آمیزش، معلولیت فرزند.
پرسش :آیا تصور زنی غیر از همسر هنگام آمیزش، موجب معلولیت ذهنی یا جسمی فرزند می‌شود؟


متن کامل پرسش

[ویرایش]

متأسفانه هنگام آمیزش با همسرم زن دیگری را لحظاتی تصور کردم که همان روز همسرم باردار شد که سخت پشیمانم. از آن‌جا که در کتاب‌ها نوشته شده در این مواقع بچه دیوانه می‌شود و...، آیا ممکن است برای بچه من در آینده مشکلی از لحاظ روحی و جسمی پیش بیاید؟ راه چاره چیست؟

پاسخ

[ویرایش]

انسان موجودی است که در حقیقت، معجونی از افعال، احوال، نیات و سعی خویش است؛ از این جهت، غذاها، زمان، مکان، حتّی احوال و مزاج پدر و مادر در حین انعقاد نطفه و بعد از آن، تأثیری بسزا در نحوه شکل‌گیری و به وجود آمدن فرزند و اخلاق و صفات ظاهری و باطنی وی دارند. حتی مشاهده می‌شود که عوارض درونی انسان در تغییر رنگ رخسار و دگرگونی مزاج و افکار و همه آثارش اهمیّت بسزا دارند.
[۱] شیخ بهایی، محمد بن حسین- بسطامی، علی بن طیفور، منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح،‌ محقق، مصحح:حسن زاده آملی، حسن‌، مقدمه ۲، ص ۱۰۱، حکمت، تهران، چاپ ششم، ۱۳۸۴ ش.

بنابراین پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله) ضمن سفارشات بسیاری به امام علی (علیه السلام) یکی از آداب هنگام زناشویی را چنین بیان فرمودند:«یَا عَلِیُّ لَاتُجَامِعِ ‌امْرَأَتَکَ ‌بِشَهْوَةِ امْرَأَةِ غَیْرِکَ‌ فَإِنِّی أَخْشَی إِنْ قُضِیَ بَیْنَکُمَا وَلَدٌ أَنْ یَکُونَ مُخَنَّثاً أَوْ مُؤَنَّثاً مُخَبَّلاً»؛ یا علی، هنگام زناشویی، خیال زن ‌دیگری ‌را در خاطر نیاور که می‌ترسم اگر فرزند پسری متولد شود دارای صفات و روحیات زنانه شود و اگر فرزند دختری متولد شود، معلول ذهنی یا جسمی شود.
[۳] مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، موسوی کرمانی، حسین، اشتهاردی، علی پناه، ج ۹، ص ۲۲۹، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۶ ق.

پیامبر اسلام در این حدیث تصور زن دیگر هنگام مجامعت با همسر را یکی از اموری دانستند که ممکن است منجر به معلولیت ذهنی یا جسمی و...، فرزند گردد. پس سزاوار است انسان هنگام نزدیکی و آمیزش با همسر خود از افکار و خیالات ناپسند دوری نماید، تا علاوه بر جلوگیری از آثار منفی روحی بر روی خویش از بروز مشکل برای فرزندی که ممکن است متولد شود نیز جلوگیری نموده باشد.

تذکر

[ویرایش]

گفتنی است که این حدیث و احادیث دیگری که در آداب زناشویی و مانند آن، به بیان برخی از پیامدها و آثار منفی -در صورت رعایت نکردن بعضی از آداب و شرایط - می‌پردازند، حکم قطعی نکرده و نمی‌کنند، بلکه رعایت نکردن این آداب و شرایط را بخشی از علت یا زمینه ساز ایجاد پیامد خاص می‌دانند. چنان‌که پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) در این حدیث فرمودند؛ ترس از آن دارم که چنین شود؛ یعنی فکر زن دیگر هنگام زناشویی کمک و زمینه ساز برای بروز چنین مشکلی می‌شود - نه علت تامه و قطعی برای بروز این مشکل - و به حضرت علی(علیه السلام) فرمودند رعایت این امر باید هنگام زناشویی برای انعقاد نطفه مورد ملاحظه جدی قرار گیرد.
بنابر این، انسان نمی‌تواند صد در صد حکم کند اگر چنین تصوری هنگام هم بستر شدن به وجود آمد هر چند عمدی، حتماً در آینده، فرزندش معلول خواهد شد، البته ناپسندی و زشتی چنین تفکری از کلام رسول خدا (صلی الله علیه وآله)، به دلیل نهی با لفظ «لا تجامع»، فهمیده می‌شود.
حتی اگر فرض کنیم چیزهایی از باب علت و معلول، جهت بروز برخی از آثار شوم، ذکر شده باشند، باز نمی‌توان صد در صد حکم کرد با به وجود آمدن علت، معلولش نیز به وجود می‌آید؛ زیرا چه بسا ممکن است مقتضی موجود باشد، ولی مانع مفقود نباشد و از این جهت، تأثیرگذاری علت، متوقف گردد.

موانع قضا و قدر

[ویرایش]

در روایات، دو مورد بیان شده که می‌توانند بر سر راه علت‌های تکوینی و تشریعی، حتی قضا و قدر الهی که حتمی شده‌اند مانع باشند. و آن دو چیز عبارت‌اند از:

← صدقه


چنان‌که پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در سفارشات خود به امام علی(علیه السلام) می‌فرماید:«یَا عَلِیُّ الصَّدَقَةُ تَرُدُّ الْقَضَاءَ الَّذِی قَدْ أُبْرِمَ إِبْرَاما»؛ یا علی، صدقه دادن بر می‌گرداند قضا و حکمی را که از سوی خداوند متعال، به طور حتم، محکم گردیده است.
در روایت دیگری وارد شده است:«أَنَّ الصَّدَقَةَ تَرُدُّ قَضَاءَ السُّوءِ وَ الْبَلَاءَ الْمُقَدَّمَ، وَ أَنَّهَا تَزِیدُ فِی الْعُمُرِ»؛
[۵] شیخ حر عاملی، محمد بن حسن‌، هدایة الأمة إلی أحکام الأئمة (ع)،‌ ج ۴، ص ۱۱۵، آستانة الرضویة المقدسة، مجمع البحوث الإسلامیة، مشهد، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
همانا صدقه قضا و تقدیر بد و بلای در حال نزول را بر می‌گرداند و عمر را زیاد می‌کند.

← دعا


دعا یکی دیگر از چیزهایی است که از تأثیرگذاری علت، جلوگیری و حتی موجب محقق نشدن حکم قطعی و قضای الهی می‌شود. و انسان با دعا کردن به محضر الهی می‌تواند از به وجود آمدن حوادث ناگوار در آینده جلوگیری نماید و جلوی تقدیر الهی را نیز بگیرد.
[۶] کلینی، محمد بن یعقوب، أصول الکافی‌، مترجم، مصطفوی، سید جواد، ج ۴، ص ۲۱۵، کتاب فروشی علمیه اسلامیه، تهران، چاپ اول، ۱۳۶۹ش.

امام کاظم (علیه السلام) می‌فرماید:«إِنَّ الدُّعَاءَ یَرُدُّ مَا قَدْ قُدِّرَ وَ مَا لَمْ یُقَدَّرْ قُلْتُ وَ مَا قَدْ قُدِّرَ عَرَفْتُهُ فَمَا لَمْ یُقَدَّرْ قَالَ حَتَّی لَا یَکُونَ»؛ همانا دعا برمی‌گرداند آنچه را مقدر شده و آنچه را مقدر نشده، راوی می‌گوید پرسیدم:مقدر شده را دانستم، مقدر نشده کدام است؟ حضرت فرمود:تا این‌که تقدیری در باره آن نشود.
همچنین آن‌حضرت (علیه السلام) فرمود:«بر شما باد (که ملازمت کنید) بدعا، زیرا دعاء به درگاه خدا و خواستن از او، برگرداند بلائی را که مقدر شده و حکم بدان شده، و جز اجرای آن چیزی نمانده، پس چون خدای عز و جل خوانده شد و از او درخواست شد یکباره بلا را بگرداند.»
[۸] کلینی، محمد، الاصول من الکافی، محقق، مصحح، غفاری علی اکبر - آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۴۷۰، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.     «عَلَیْکُمْ بِالدُّعَاءِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ لِلَّهِ وَ الطَّلَبَ إِلَی اللَّهِ یَرُدُّ الْبَلَاءَ وَ قَدْ قُدِّرَ وَ قُضِیَ وَ لَمْ یَبْقَ إِلَّا إِمْضَاؤُهُ- فَإِذَا دُعِیَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سُئِلَ صَرَفَ الْبَلَاءَ صَرْفَةً.»

در روایت دیگری وارد شده است:«إِنَّ الدُّعَاءَ یَرُدُّ الْقَضَاءَ یَنْقُضُهُ کَمَا یُنْقَضُ السِّلْکُ وَ قَدْ أُبْرِمَ إِبْرَاماً.»؛ همانا دعا قضا را برمی‌گرداند، و آن‌را از هم باز می‌کند همان‌گونه که رشته نخ از هم باز می‌شود اگر چه بسختی تابیده شده باشد.
امام سجاد (علیه السلام) می‌فرماید:«الدُّعَاءُ یَدْفَعُ الْبَلَاءَ النَّازِلَ وَ مَا لَمْ یَنْزِلْ»؛ دعا بلایی را که نازل شده و آنچه نازل نشده دفع کند.

نتیجه

[ویرایش]

بنابر این، انسان می‌تواند با صدقه و دعا ، از بروز آثار وضعی و عواقب ناگوار برخی از اعمال خود که به واسطه جهالت یا حتی عمد مرتکب شده و ممکن است دامن‌گیر خود او یا وابستگان و نزدیکانش شود، جلوگیری نماید.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. شیخ بهایی، محمد بن حسین- بسطامی، علی بن طیفور، منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح،‌ محقق، مصحح:حسن زاده آملی، حسن‌، مقدمه ۲، ص ۱۰۱، حکمت، تهران، چاپ ششم، ۱۳۸۴ ش.
۲. ابن بابویه، محمد بن علی‌، من لا یحضره الفقیه،‌ محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ۳، ص ۵۵۲، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق.    
۳. مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، موسوی کرمانی، حسین، اشتهاردی، علی پناه، ج ۹، ص ۲۲۹، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۶ ق.
۴. ابن بابویه، محمد بن علی‌، من لا یحضره الفقیه،‌ محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ۴، ص ۳۶۸، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق.    
۵. شیخ حر عاملی، محمد بن حسن‌، هدایة الأمة إلی أحکام الأئمة (ع)،‌ ج ۴، ص ۱۱۵، آستانة الرضویة المقدسة، مجمع البحوث الإسلامیة، مشهد، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
۶. کلینی، محمد بن یعقوب، أصول الکافی‌، مترجم، مصطفوی، سید جواد، ج ۴، ص ۲۱۵، کتاب فروشی علمیه اسلامیه، تهران، چاپ اول، ۱۳۶۹ش.
۷. کلینی، محمد، الاصول من الکافی، محقق، مصحح، غفاری علی اکبر - آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۴۶۹، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.    
۸. کلینی، محمد، الاصول من الکافی، محقق، مصحح، غفاری علی اکبر - آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۴۷۰، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.     «عَلَیْکُمْ بِالدُّعَاءِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ لِلَّهِ وَ الطَّلَبَ إِلَی اللَّهِ یَرُدُّ الْبَلَاءَ وَ قَدْ قُدِّرَ وَ قُضِیَ وَ لَمْ یَبْقَ إِلَّا إِمْضَاؤُهُ- فَإِذَا دُعِیَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سُئِلَ صَرَفَ الْبَلَاءَ صَرْفَةً.»
۹. کلینی، محمد، الاصول من الکافی، محقق، مصحح، غفاری علی اکبر - آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۴۶۹، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.    
۱۰. کلینی، محمد، الاصول من الکافی، محقق، مصحح، غفاری علی اکبر - آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۴۶۹، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.    


منبع

[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست    






جعبه ابزار
جعبه‌ابزار