تسلط شیطان بر حضرت ایوبذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: حضرت ایوب ، شیطان ، عذاب
پرسش: خداوند در قرآن از زبان حضرت ایّوب علیه‌السلام می‌فرماید:«...حقیقتاً شیطان مرا خسته کرد و مرا مورد عذاب قرار داد.» [۱] همچنین در آیات دیگراین سوره، چنین می‌فرماید: «شیطان گفت به عظمتت قسم، همه آن‌ها را گمراه خواهم ساخت به جز بندگان مخلَص شما.» [۲] سؤال این است‌که چگونه شیطان می‌تواند بر پیامبران تأثیر و تسلط داشته باشد؟
پاسخ: در قرآن کریم می‌خوانیم: «وَ اذْکُرْ عَبْدَنا أَیُّوبَ إِذْ نادی‌ رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الشَّیْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذاب؛ [۳] و به خاطر بیاور بنده ما ایّوب را، هنگامی که پروردگارش را خواند (و گفت: پروردگارا!) شیطان مرا به رنج و عذاب افکنده است».


مخاطب آیه شریفه[ویرایش]

آیه شریفه، خطاب به رسول اکرم صلوات‌الله‌علیه و مبنی بر تسلّی خاطر ایشان است؛ از طریق یادآوری حوادثی که به ایّوب پیامبر علیه‌السلام رو آورده و در مقام تضرّع و زاری برآمده که بارالها! شیطان و نیرنگ‌های او مرا به رنج و سختی افکنده است. در این‌جا درد و ناگواری که برای ایوب رخ داده، به نیرنگ شیطانی نسبت داده شده است، و از ساحت پروردگار، درخواست ترحم و رفع مشکلات خود را می‌کند.

کیفیّت تسلّط شیطان بر انبیا[ویرایش]

این دست اندازی‌های شیطان و مانند آن، به جز آزار دادن انبیا اثری دیگر ندارد، این‌گونه نیست که بر روح و نفوس مقدّس انبیا تسلّط پیدا کنند؛ چون دست اندازی و تسلّط شیطان در روح و باطن انبیا، به جهت عصمت آنان محال است و هرگز صفای روح و روان آنان در معرض تأثیرات کدورت و تیرگی الهامات شیطانی قرار نمی‌گیرد، [۴] [۵] ولی اگر سایر شئون طبیعی و عادی آنان مانند علایق به فرزندان در معرض ضرر و خطر قرار بگیرد، مانعی ندارد، بلکه مقتضای آزمایش الهی و نیز طبیعت بشری است، چنانچه مصلحت اقتضا کند، خداوند وسایل رنج و اندوه و مشقت رسول را فراهم می‌سازد تا نیروی صبر و رضا و تسلیم پیامبر، مورد آزمایش قرار گیرد. [۶] [۷] [۸]
به علاوه، مقصود از «مسّ شیطان به نُصب و عذاب» این است که:حضرت ایّوب علیه‌السلام می‌خواهد «نُصب» و «عذاب» را به نحوی به شیطان نسبت دهد و بگوید که شیطان در این گرفتاری‌های من مؤثر و دخیل بوده است. [۹]
بنابراین، مقصود از آیه مورد بحث، تسلّط شیطان بر روح انبیا نیست تا منافات با آیاتی داشته باشد که عصمت انبیا را ثابت می‌کند و یا آیاتی که تصریح دارند شیطان نمی‌تواند بندگان مخلَص خدا را گمراه کند.

اشاره به مقام حضرت ایّوب[ویرایش]

همچنین از این آیه شریفه، مقام والای ایّوب علیه‌السلام در پیشگاه خدا به عنوان «عبدَنا» (بنده ما) به خوبی استفاده می‌شود. [۱۰]

پانویس[ویرایش]
 
۱. ص/سوره۳۸، آیه۴۱.    
۲. ص/سوره۳۸، آیه۸۲-۸۳.    
۳. ص/سوره۳۸، آیه۴۱.    
۴. المیزان فی تفسیر القرآن، طباطبایی، سید محمد حسین، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ج ۳، ص ۱۸۰.    
۵. المیزان فی تفسیر القرآن، طباطبایی، سید محمد حسین، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ج ۱۷، ص ۲۰۹-۲۱۰.    
۶. تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ناصر، دار الکتب الإسلامیة، تهران، ج ۱۹، ص ۲۹۶.    
۷. انوار درخشان، حسینی همدانی، سید محمد حسین، کتابفروشی لطفی، تهران، ج ۱۴، ص ۱۳۳.
۸. انوار درخشان، حسینی همدانی، سید محمد حسین، کتابفروشی لطفی، تهران، ج ۱۴، ص ۱۳۴.
۹. المیزان فی تفسیر القرآن، طباطبایی، سید محمد حسین، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ج ۱۷، ص ۲۰۹.    
۱۰. تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ناصر، دار الکتب الإسلامیة، تهران ج ۱۹، ص ۲۹۴.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئیست    


رده‌های این صفحه : تاریخ انبیاء | حضرت ایوب




جعبه‌ابزار