تحقیر افراد بی‌ایمانذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه:اهل معصیت، تحقیر، سرزنش، گنه‌کار، بی ایمان، بدعت‌گذاران.
پرسش :آیا تحقیر افراد بی‌ایمان و گنه‌کار، رفتاری صحیح است؟ به بیان دیگر؛ آیا انسان می‌تواند مردم بی‌ایمان و اهل معصیت را تحقیر و ذلیل کند؟
پاسخ :


تحقیر افراد بی‌ایمان[ویرایش]

تحقیر افراد بی‌ایمان و اهل معصیت بستگی به شرایط آنان دارد؛ برای نمونه، اگر آنان به دلیل ناآگاهی و ضعف فرهنگی ، ایمانشان ضعیف بوده و دست به گناه می‌زنند نباید به تحقیر آنان پرداخت، بلکه باید در راه هدایت آنان کوشید و روایاتی که در نکوهش سرزنش و تحقیر افراد ، وارد شده است ناظر به این دسته از انسان‌ها است، که در این‌جا به ذکر چند روایت بسنده می‌شود.

تحقیر اهل معصیت در روایات[ویرایش]


← روایت اول
امام سجاد (علیه السلام) فرمود:«آخرین سفارشی که حضرت خضر نبی به موسی بن عمران (علیه السلام) کرد این بود که؛ حتماً هیچ‌کس را به گناهی سرزنش مکن...». [۱]

← روایت دوم
امام صادق (علیه السلام) فرمود:« رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرموده است:هر که کار زشتی را فاش کند ‌مانند کسی است که آن‌را انجام داده، و هر که مؤمنی را به چیزی سرزنش کند نمیرد تا مرتکب آن شود». [۲]

← روایت سوم
همچنین آن‌حضرت به نقل از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود:«ای اشخاصی که به زبان ایمان آورده‌اید، نه در قلب و درون! در جستجوی اسرار و عیب‌های مؤمنان نباشید، و لغزش و خطاهای ایشان را دنبال نکنید. پس کسی که در جستجوی عیب و لغزش دوست و برادر خود باشد، خداوند متعال نیز لغزش‌ها و خطاهای او را دنبال می‌نماید؛ و کسی که خداوند دنبال لغزش‌هایش باشد در نهایت رسوا می‌گردد، اگر چه در جمع خانواده‌اش باشد». [۳]

تذکر[ویرایش]

اگر گنه‌کاران از روی لجاجت ، افراد با ایمان را مورد تمسخر قرار داده و تحقیرشان کنند، باید از همین حربه علیه آنان بهره جست که پاداش کلوخ انداز سنگ است و در قرآن و روایات نمونه‌هایی از این قبیل بیان شده است؛ چنان‌که در قرآن می‌خوانیم:«...فَمَنِ اعْتَدی‌ عَلَیْکُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدی‌ عَلَیْکُمْ...»؛ [۴] پس هر کس بر شما ستم روا داشت همان‌گونه که با شما ستم روا داشته است با وی ستم روا دارید.
رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود:«هر گاه پس از من، شکّاکان و بدعت‌گذاران را دیدید، از آنان بیزاری بجویید و تا می‌توانید، به آنان ناسزا بگویید و از آنها، بدگویی کنید و محکومشان نمایید، تا دیگر در تباه کردن اسلام ، طمع نکنند و مردم از آنها بر حذر باشند و از بدعت‌هایشان، چیزی نیاموزند. بدین‌سان، خداوند، در عوضِ آن، برای شما پاداش‌هایی را می‌نویسد و به سبب آن، درجات شما را در آخرت ، بالا می‌برد». [۵]

پانویس[ویرایش]
 
۱. شیخ صدوق، خصال، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ۱، ص ۱۱۱، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.    
۲. کلینی، محمد بن یعقوب، الاصول من الکافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۳۵۶، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.    
۳. محدث نوری، حسین، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ۹، ص ۱۰۹، قم، مؤسسه آل البیت(علیهم السلام)، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.    
۴. سوره بقره/۲، آیه۱۹۴.    
۵. کلینی، محمد بن یعقوب، الاصول من الکافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۳۷۵، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست    



جعبه‌ابزار