بهشت نرفتنذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: بهشت، متکبر، مشرک، کذب، توبه، گناهان.
پرسش: چه کسانی هرگز به بهشت راه نمی‌یابند؟
پاسخ:


وارد نشدن به بهشت[ویرایش]

در ارتباط با کسانی که وارد بهشت نمی‌شوند، آیات و روایات چنین می‌گویند:

← أ. آیات قرآن کریم
قرآن کریم مشرکان، متکبران و تکذیب کنندگان آیات الهی را در زمره کسانی می‌داند که هرگز به بهشت راه نخواهند یافت.

←← ۱. متکبران
«إِنَّ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّی یَلِجَ الْجَمَلُ فی‌ سَمِّ الْخِیاطِ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُجْرِمین‌»؛ «کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، و در برابر آن تکبر ورزیدند، (هرگز) درهای آسمان به رویشان گشوده نمی‌شود و (هیچ‌گاه) داخل بهشت نخواهند شد، مگر این‌که شتر از سوراخ سوزن بگذرد! این‌گونه، گنه‌کاران را جزا می‌دهیم». [۱]

←← ۲. مشرکان
«لَقَدْ کَفَرَ الَّذینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسیحُ ابْنُ مَرْیَمَ وَ قالَ الْمَسیحُ یا بَنی‌ إِسْرائیلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمْ إِنَّهُ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصار»؛ «به تحقیق آنان‌که گفتند که خدا همان مسیح پسر مریم است، کافر شدند. مسیح گفت: ای بنی‌اسرائیل، اللَّه پروردگار من و پروردگار خود را بپرستید؛ زیرا هر کس که برای خداوند شریکی قرار دهد خدا بهشت را بر او حرام می‌کند و جایگاه او آتش است و ستم‌کاران را یاوری نیست». [۲]

←← ۳. تکذیب کنندگان
«وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْها أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُون»؛ «و آنها که آیات ما را تکذیب کنند، و در برابر آن تکبر ورزند، اهل دوزخ‌‌اند، جاودانه در آن خواهند ماند». [۳]

ب. روایات[ویرایش]

لحن روایات مورد انسان‌هایی که به بهشت نمی‌روند، متفاوت است. در برخی روایات محرومان از بهشت سه گروه، در تعدادی چهار گروه و در بعضی حدود ده طایفه ذکر شده‌اند؛ البته این روایات در صدد بیان مصداق هستند، نه بیان انحصار؛ مانند:

← ۱. روایتی از پیامبر
«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ ثَلَاثَةٌ لَا یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ مُدْمِنُ خَمْرٍ وَ مُدْمِنُ سِحْرٍ وَ قَاطِعُ رَحِم‌»؛ [۴] رسول خدا ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ فرمود: سه طایفه وارد بهشت نمی‌شوند؛ دائم‌الخمر، کسی که شغلش ساحر‌ی است و کسی که پیوند خویشاوندی را بریده باشد.

← ۲. روایتی از امام صادق
«عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ الصَّادِقِ ـ علیه‌السلام ـ قَالَ:أَرْبَعَةٌ لَا یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ الْکَاهِنُ وَ الْمُنَافِقُ وَ مُدْمِنُ الْخَمْرِ وَ الْقَتَّاتُ وَ هُوَ النَّمَّامُ»؛ [۵] امام صادق ـ علیه‌السلام ـ فرمود: کاهن (غیب‌گو)، منافق، دائم‌الخمر و سخن‌چین، وارد بهشت نمی‌شوند.

← ۳. روایتی دیگر از پیامبر
«... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمَّا خَلَقَ الْجَنَّةَ خَلَقَهَا مِنْ لَبِنَتَیْنِ لَبِنَةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ لَبِنَةٍ مِنَ فِضَّةٍ وَ جَعَلَ حِیطَانَهَا الْیَاقُوتَ وَ سَقْفَهَا الزَّبَرْجَدَ وَ حَصْبَاءَهَا اللُّؤْلُؤَ وَ تُرَابَهَا الزَّعْفَرَانَ وَ الْمِسْکَ الْأَذْفَرَ فَقَالَ لَهَا تَکَلَّمِی فَقَالَتْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ قَدْ سَعِدَ مَنْ یَدْخُلُنِی فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ بِعِزَّتِی وَ عَظَمَتِی وَ جَلَالِی وَ ارْتِفَاعِی لَا یَدْخُلُهَا مُدْمِنُ خَمْرٍ وَ لَا سِکِّیرٌ وَ لَا قَتَّاتٌ وَ هُوَ النَّمَّامُ وَ لَا دَیُّوثٌ وَ هُوَ الْقَلْطَبَانُ... وَ لَا قَاطِعُ رَحِمٍ وَ لَا قَدَرِیٌّ».
رسول خدا ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ می‌فرماید: خدای ـ عزوجل ـ بهشت را از دو نوع خشت آفرید؛ یک خشت طلا و یک خشت نقره، دیوارهایش را یاقوت و طاقش را از زبرجد و سنگ‌ریزه‌اش را لؤلؤ و خاکش را زعفران و مشک خوشبو قرار داد، سپس به آن فرمود سخن بگوی، عرض کرد خدایی نیست به جز تو؛ خدای زنده و پایدار؛ سعادتمند آن‌کسی است که در من جای دارد. پس خدای ـ عزوجل ـ فرمود: به عزت، بزرگی، شکوه و بلندی مقامم سوگند که به بهشت داخل نمی‌شود دائم الخمر، خود فروش، سخن‌چین، بی‌غیرت در باره همسر، کسی که پیوند خویشاوندی را بریده باشد و.... [۶]

نتیجه بحث[ویرایش]

با توجه به مطالب ارائه شده، می‌توان گفت این گروه‌ها هرگز وارد بهشت نمی‌شوند، در‌صورتی‌که موفق به توبه نشوند، اما در‌صورتی‌که توبه کنند، با توبه تمام گناهان بخشوده خواهد شد، حتی شرک.

منابعی برای آگاهی بیشتر[ویرایش]

آمرزش گناه کبیره، ۸۴۳.


پانویس[ویرایش]
 
۱. اعراف (۷)، آیه ۴۰.    
۲. مائده (۵)، آیه ۷۲.    
۳. اعراف (۷)، آیه ۳۶.    
۴. ابن‌بابویه، محمدبن علی‌، خصال، محقق، مصحح، غفاری، علی‌اکبر، ج ۱، ص ۱۷۹، جامعه مدرسین‌، قم، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.    
۵. ابن‌بابویه، محمد‌بن علی‌، امالی، ص ۴۰۴ ؟؟؟، کتابچی‌، تهران، چاپ ششم، ۱۳۷۶ ش.
۶. ابن‌بابویه، محمدبن علی‌، خصال، محقق، مصحح، غفاری، علی‌اکبر، ج ۱، ص ۴۳۶، جامعه مدرسین‌، قم، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : کلام | معاد شناسی | بهشت




جعبه‌ابزار