برکاتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: برکات.
پرسش: منظور از برکات در تعالیم قرآنی چیست؟
پاسخ:


برکت[ویرایش]

ارباب لغت و مفسران قرآن کریم در مجموع با تعابیر مختلف، برکت را به معنای خیر ، خوبی و فایده ثابت و پایدار معنا کرده‌اند؛ مانند این‌که می‌گویند:

← ۱. معنای برکت
«برکت»؛ یعنی، ثبوت خیر خدایی در یک چیز. [۱]

← ۲. مفرد برکات
«برکات»، جمع «برکت» در اصل به معنای « ثبات » و استقرار چیزی است، و به هر نعمت و موهبتی که پایدار بماند، اطلاق می‌شود، در برابر موجودات بی‌برکت که زود از بین می‌روند و بی‌اثر می‌شوند. [۲]

← ۳. معنای برکات
« برکات » به معنای هر چیز زیاد و فراوان است؛ [۳] و شامل برکت‌های مادی و معنوی می‌شود؛ [۴] مانند امنیت ، آسایش، سلامتی ، مال، فرزند ، عمر و....

← برکات در زبان محاوره‌ای
در محاورات‌]] امروز فارسی‌زبانان‌، برکت‌ به‌ معنای‌ فراوانی‌ نعمت و فزونی‌ در خیر است‌.؛ به‌عنوان نمونه، وقتی که می‌گویند خداوند به شما برکت دهد، منظور فزونی در نعمت‌هاست.

← برکات در فرهنگ‌ و ادب‌ فارسی
در فرهنگ و ادب‌ فارسی‌، برکت‌ و واژه‌های‌ هم‌خانواده‌ و مرکبی‌ که‌ از آن‌ ساخته‌ شده‌؛ نظیر تبرک و مبارک‌، فراوان‌ به‌ کار رفته‌ است.‌

برکت در قرآن و سخنان ائمه[ویرایش]

یکی از واژه‌هایی که در فرهنگ قرآن و سخنان معصومان ـ علیهم‌السلام ـ به کار رفته، واژۀ برکت است. و با توجه به معنایی که از آن ارائه شده، موضوعات مختلفی در قرآن با ویژگی برکت مطرح شده‌اند.

← نمونه‌های گوناگونی از برکت در قرآن

←← قرآن کریم
مانند قرآن کریم که کتابی پر برکت معرفی شده است؛ [۵]
[۶] زیرا در کلمات ، آیات و سوره‌های قرآن کریم، خوبی و خیر حقیقی برای کسانی که به واقع قصد بهره‌برداری از آنها را داشته باشند، وجود دارد.

←← آب و باران
آب و باران که در شرایط مخصوص مایۀ برکت و فراوانی نعمت است. [۷]

←← پیامبران و حضرت عیسی
پیامبری همچون حضرت عیسی ـ علیه‌السلام ـ به‌عنوان وجود مبارک (با برکت) معرفی شده است؛ [۸] چراکه پیامبران مایۀ هدایت و سعادت انسان‌هایی هستند که به حق پیرو آنها باشند.

←← مکان‌ها و زمان‌های گوناگون
همچنین سرزمین مکه و خانه خدا، [۹] مسجد الاقصی، [۱۰] شب قدر ، [۱۱] و... مکان‌ها و زمان‌هایی با برکت شمرده شده‌اند.

پانویس[ویرایش]
 
۱. راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، ج ۱، ص ۱۹۱، ذیل واژه "برک".    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‌۶، ص ۲۶۷، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.‌    
۳. طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه، موسوی همدانی، محمدباقر، ج ‌۸، ص ۲۵۴، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ ش.    
۴. قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج ۴، ص ۱۲۶، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، تهران، چاپ یازدهم، ۱۳۸۳ ش.
۵. انعام (۶)، آیه ۹۲؛ و این کتابی است که ما آن را نازل کردیم کتابی است پربرکت.    
۶. انبیاء (۲۱)، آیه ۵۰؛ و این (قرآن) ذکر مبارکی است که (بر شما) نازل کردیم‌".    
۷. ق (۵۰)، آیه ۹؛ و از آسمان، آبی پربرکت نازل کردیم، و بوسیله آن باغها و دانه‌هایی را که درو می‌کند رویاندیم.    
۸. مریم (۱۹)، آیه ۳۱.    
۹. آل‌عمران (۳)، آیه ۹۶.    
۱۰. اسراء (۱۷)، آیه ۱.    
۱۱. دخان (۴۴)، آیه ۳.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئیست.    


رده‌های این صفحه : قرآن شناسی | ویژگی های قرآن




جعبه‌ابزار