اهل دنیاذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: اهل دنیا، دنیاپرستان.
پرسش: چرا خداوند به جای اینکه بگوید اهل دنیا را هدایت و راهنمایی کنید، به پیامبرش فرمود: اهل دنیا را خوار بشمار و با آنها همنشین مشو و هرچه که دارند را کوچک بشمار؟
پاسخ:


علت رها کردن اهل دنیا[ویرایش]

برای روشن شدن پرسش مورد نظر ـ یعنی اینکه چرا خداوند متعال به‌جای دستگیری و اصلاح اهل دنیا ، به طرد و رها کردن آنان دستور می‌دهد! ـ توجه به این نکته ضروری است که همان خدایی که به ما و فرستاده‌اش ( پیامبر اسلام ) می‌گوید از اهل دنیا دوری گزینید! همو در مرحله نخست، پیامبرش را به‌سوی همه مردم ـ از جمله دنیاپرستان ـ فرستاد [۱] و تمام آنچه را که برای هدایت، سعادت ، تکامل و رستگاری بشر ضروری بود، برای آنان تبیین کرد. [۲] آنان را به‌سوی خوبی‌ها رهنمون کرد و از بدی‌ها هشدار داد، [۳]

روش اهل دنیا[ویرایش]

بنابراین اهل دنیا نیز در زمره همین مخاطبان بوده‌اند. آنان نیز به این بشارت‌ها و انذارها آگاهی داشتند، راه هدایت از گمراهی برایشان روشن شد؛ [۴] اما آنان برخلاف مؤمنان به‌جای اینکه راه آخرت و سعادت را برگزینند که سرای ابدی است، به متاع دنیا چنگ زده‌اند و گمان کرده‌اند که دنیا و هر آنچه در آن است، جاودان خواهد بود! آنان به‌جای لبیک به دعوت الاهی، به خواسته‌های نفسانی جواب مثبت داده‌اند. لذا این‌گونه نبوده که خدا و رسولش گامی در جهت اصلاح اهل دنیا برنداشته باشند؛ بلکه برعکس، تمام حجت‌ها بیان، و صفوف اهل آخرت و اهل دنیا از هم جدا شد، و معلوم شد که آنان اهل بازگشت به ارزش‌های اخروی نیستند، پس از این بود که خداوند به مؤمنان و رسولانش دستور داد تا از آنها فاصله بگیرند.

ویژگی‌های اهل دنیا[ویرایش]

اینک برای هرچه روشن‌تر شدن این موضوع، برخی از خصایص و ویژگی‌های آنان را از زبان امامان هدایت و رستگاری مرور می‌کنیم:

← ۱. حرص داشتن به دنیا
حرصی که اهل دنیا به دنیا و خواسته‌های آن دارند، تمام خواسته‌های آخرت آنها را هم در دنیا تباه کرده؛ از این جهت تمام عبادات و آخرت خود را با اغراض دنیوی مخلوط می‌سازند. [۵]

← ۲. داشتن عیب‌های بسیار
خدای متعال می‌فرماید:اهل دنیا عیب‌های فراوانی دارند، در آنان جهل و نادانی و حماقت وجود دارد. در مقابل کسانی که به آنها تعلیم می‌دهند تواضع و فروتنی ندارند. [۶]

← ۳. سنگین بودن کار خیر بر اهل دنیا
امام باقر ـ علیه‌السلام ـ می‌فرمود: همانا خدا کار خیر را بر اهل‌ دنیا سنگین ساخته، مانند سنگینی آن در ترازوهایشان روز قیامت ، و همانا خدای ـ عز‌و‌جل ـ بدی را بر اهل‌ دنیا سبک ساخته مانند سبکی آن در ترازوهایشان روز قیامت. [۷]

← ۴. مسابقه گذاشتن در دنیا
اهل‌ دنیا با یکدیگر در دنیا مسابقه گذاشته‌اند؛ در مسائل شهوانی، پوشیدن جامه‌های نازک، خوردن، نشستن در کاخ‌ها، و سوار شدن بر مرکب‌های معروف و مشهور.
[۸]

← ۵. برآوردن نیازهای بدن
اهل دنیا تمام همتشان برآوردن نیازهای بدن است. [۹]

← ۶. خواب و خوراک و غضب زیاد
اهل دنیا کسی است که زیاد می‌خورد، زیاد می‌خندد، زیاد می‌خوابد و غضبش فراوان است. [۱۰] بنابراین اهل دنیا یعنی افرادی که تعلق به دنیا داشته و برنامه زندگی آنان از هر لحاظ مادی است. و راه اصلاح را خویش بسته‌اند؛ آنان در دنیا و خواسته‌های آن غرق شده‌اند و امیدی به نجات آنها نیست که اگر می‌بود، به یقین خداوند که ارحم الراحمین است، لطفش شامل حال آنها می‌شد و به جای فاصله گرفتن از آنان به ما و پیامبر ش می‌فرمود به آنها نزدیک شوید؛ پند و اندرزشان دهید؛ شاید به راه هدایت برگردند. [۱۱]


پانویس[ویرایش]
 
۱. سبأ (۲۴)، آیه ۲۸؛ «و ما تو را جز برای همه مردم نفرستادیم تا (آنها را به پاداشهای الهی) بشارت دهی و (از عذاب او) بترسانی».    
۲. نحل (۱۶)، آیه ۴۴؛ «و ما این ذکر (قرآن را بر تو نازل کردیم)، تا آنچه به سوی مردم نازل شده است برای آنها روشن سازی و شاید اندیشه کنند»!    
۳. نساء (۴)، آیه ۱۶۵؛ «پیامبرانی که بشارت‌ دهنده و بیم ‌دهنده بودند، تا بعد از این پیامبران، حجتی برای مردم بر خدا باقی نماند، (و بر همه اتمام حجت شود)».    
۴. بقره (۱)، آیه ۲۵۶.    
۵. کلینی، کافی، ج ۲، ص ۱۸۸، دار الکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۶۵ ش.    
۶. محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج ۱۶، ص ۲۱۲، مؤسسه آل البیت، قم، ۱۴۰۸ق.
۷. کلینی، کافی، ج ۳، ص ۳۱۲، کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه، تهران، چاپ اول، ۱۳۶۹ ش.‌    
۸. کلینی، کافی، ج ۳، ص ۳۶۱، کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه، تهران، چاپ اول، ۱۳۶۹ ش.‌    
۹. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج ۶، ص ۱۵۰، مؤسسة الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ ق.    
۱۰. مستدرک الوسائل، المیرزا حسین النوری الطبرسی، ج ۱۶، ص ۲۱۲.    
۱۱. متن روایت مورد پرسش چنین است که در آن صفات اهل دنیا و اهل آخرت بیان شده است." قَالَ یَا رَبِّ وَ مَنْ‌ أَهْلُ‌ الدُّنْیَا وَ مَنْ أَهْلُ الْآخِرَةِ قَالَ أَهْلُ الدُّنْیَا مَنْ کَثُرَ أَکْلُهُ وَ ضَحِکُهُ وَ نَوْمُهُ وَ غَضَبُهُ قَلِیلُ الرِّضَا لَا یَعْتَذِرُ إِلَی مَنْ أَسَاءَ إِلَیْهِ وَ لَا یَقْبَلُ عُذْرَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَیْهِ کَسْلَانُ عِنْدَ الطَّاعَةِ شُجَاعٌ عِنْدَ الْمَعْصِیَةِ أَمَلُهُ بَعِیدٌ وَ أَجَلُهُ قَرِیبٌ لَا یُحَاسِبُ نَفْسَهُ قَلِیلُ الْمَنْفَعَةِ کَثِیرُ الْکَلَامِ قَلِیلُ الْخَوْفِ کَثِیرُ الْفَرَحِ عِنْدَ الطَّعَامِ وَ إِنَّ أَهْلَ الدُّنْیَا لَا یَشْکُرُونَ عِنْدَ الرَّخَاءِ وَ لَا یَصْبِرُونَ عِنْدَ الْبَلَاءِ کَثِیرُ النَّاسِ عِنْدَهُمْ قَلِیلٌ یَحْمَدُونَ أَنْفُسَهُمْ بِمَا لَا یَفْعَلُونَ وَ یَدَّعُونَ بِمَا لَیْسَ لَهُمْ وَ یَتَکَلَّمُونَ بِمَا یَتَمَنَّوْنَ وَ یَذْکُرُونَ مَسَاوِئَ النَّاسِ وَ یُخْفُونَ حَسَنَاتِهِمْ فَقَالَ یَا رَبِّ کُلُّ هَذَا الْعَیْبِ فِی أَهْلِ الدُّنْیَا قَالَ یَا أَحْمَدُ إِنَّ عَیْبَ أَهْلِ الدُّنْیَا کَثِیرٌ فِیهِمُ الْجَهْلُ وَ الْحُمْقُ لَا یَتَوَاضَعُونَ لِمَنْ یَتَعَلَّمُونَ مِنْهُ وَ هُمْ عِنْدَ أَنْفُسِهِمْ عُقَلَاءُ وَ عِنْدَ الْعَارِفِینَ حُمَقَاءُ یَا أَحْمَدُ إِنَّ أَهْلَ الْخَیْرِ وَ أَهْلَ الْآخِرَةِ رَقِیقَةٌ وُجُوهُهُمْ کَثِیرٌ حَیَاؤُهُمْ قَلِیلٌ حُمْقُهُمْ کَثِیرٌ نَفْعُهُمْ قَلِیلٌ مَکْرُهُمْ النَّاسُ مِنْهُمْ فِی رَاحَةٍ أَنْفُسُهُمْ مِنْهُمْ فِی تَعَبٍ کَلَامُهُمْ مَوْزُونٌ مُحَاسِبِینَ لِأَنْفُسِهِمْ مُتَعَیِّبِینَ لَهَا تَنَامُ أَعْیُنُهُمْ وَ لَا تَنَامُ قُلُوبُهُمْ أَعْیُنُهُمْ بَاکِیَةٌ وَ قُلُوبُهُمْ ذَاکِرَةٌ إِذَا کُتِبَ النَّاسُ مِنَ الْغَافِلِینَ کُتِبُوا مِنَ الذَّاکِرِینَ فِی أَوَّلِ النِّعْمَةِ یَحْمَدُونَ وَ فِی آخِرِهَا یَشْکُرُونَ دُعَاؤُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ مَرْفُوعٌ وَ کَلَامُهُمْ مَسْمُوعٌ تَفْرَح‌". دیلمی، حسن بن محمد، إرشاد القلوب إلی الصواب، الشریف الرضی‌، قم، چاپ اول، ۱۴۱۲ ق.‌


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئیست.    






جعبه‌ابزار