اسماء الهیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: اسماء الهی، نام‌های خداوند، اسماء خداوند، اسماء الله، اسمای حسنی.

پرسش: اسماء الهی را نام ببرید؟

پاسخ:


اسماء الهی[ویرایش]

امام صادق ـ علیه السّلام ـ از امام باقر ـ علیه السّلام ـ و ایشان از امام سجاد ـ علیه السّلام ـ و ایشان از امام حسین ـ علیه السّلام ـ و ایشان از امیر مؤمنان علی ـ علیه السّلام ـ نقل نمودند که پیامبر خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود:
«حق تعالی را نَود و نُه اسم می‌باشد که اگر کسی آنها را بر شمارد، وارد بهشت می‌شود و آن اسامی از این قرار است:

الله، الإله، الواحد، الأحد، الصّمد، الأوّل، الآخر، السّمیع، البصیر، القدیر، القاهر، العلی، الأعلی، الباقی، البدیع، الباریء، الأکرم، الظّاهر، الباطن، الحی، الحکیم، العلیم، الحلیم، الحفیظ، الحقّ، الحسیب، الحمید، الحَفِی، الرّبّ، الرّحمن، الرّحیم، الذّاری، الرّازق، الرّقیب، الرّؤوف، الرّائی، السّلام، المؤمن، المهیمن، العزیز، الجبّار، المتکبّر، السید، السبوح، الشهید، الصّادق، الصانع، الطّاهر، العدل، العَفُوّ، الغفور، الغنی، الغیاث، الفاطر، الفرد، الفتّاح، الفالق، القدیم، الملک، القدّوس، القوی، القریب، القیوم، القابض، الباسط، قاضی الحاجات، المجید، المولی، المنّان، المحیط، المبین، المقیت، المصوّر، الکریم، الکبیر، الکافی، کاشف الضّر، الوتر، النّور، الوهاب، النّاصر، الواسع، الودود، الهادی، الوفی، الوکیل، الوارث، البرّ، الباعث، التّواب، الجلیل، الجواد، الخبیر، الخالق، خیر النّاصرین، الدّیان، الشکور، العظیم، اللطیف، الشافی.» [۱] [۲]
البته باید توجه داشت که معنی برشمردن اسماء الله در این حدیث نورانی، احاطه و آگاهی بر معانی آن اسماء می‌باشد نه صِرف خواندن اسماء الله. [۳]

عدم انحصار اسماء الهی[ویرایش]

اسماء الهی در نود و نه اسم مذکور منحصر نمی‌باشد؛ بلکه برای حق تعالی اسماء زیادی در روایات و ادعیه معصومین ـ علیهم السّلام ـ ذکر گردیده است. در برخی ادعیه برای حق تعالی هزار و یک اسم مقدس ذکر شده و در برخی دیگر چهار هزار اسم مبارک روایت شده است. اما وجه بر شمردن این نود و نه اسم مبارک از میان سایر اسماء الله شرافت بیشتر اسماء مقدس یا شهرت بیشتر این اسماء نورانی و یا شمول و فراگیری این اسماء و زیر مجموعه بودن سایر اسماء الهی نسبت به این اسماء مقدس می‌باشد. [۴]

توقیفی نبودن اسماء الهی[ویرایش]

نکته مهم در باب اسمای الهی این است که اسمای الهی توقیف دارد بر خدای سبحان، باید اذن شرعی داشته باشیم و نتوانیم اسمایی غیر از آنچه در کتاب و سنت آمده بر حق تعالی اطلاق کنیم. بلکه همین که منع شرعی در اطلاق آن صفت کمالی بر حق تعالی نباشد، کافی است در جواز اطلاق آن بر حق تعالی. [۵]
البته باید توجه داشت که مراعات ادب این است که اسمای حسنی را بر حق تعالی اطلاق کنیم. و حال که چنین است چه بهتر که تا می‌توانیم آن اسمایی را به کار ببریم که در کتاب و سنت وارد شده‌اند و این تنها یک ادب اخلاقی می‌باشد. [۶]

پانویس[ویرایش]
 
۱. مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۴، ص۱۸۶، ح۱.    
۲. صدوق، محمد بن علی، التوحید، ص۱۹۴، ح۸.    
۳. صدوق، محمد بن علی، التوحید، ص۱۹۵.    
۴. کفعمی، ابراهیم بن علی، المقام الأسنی، ص۸۶.
۵. حسنزاده آملی، حسن، کلمه علیا در توقیفیت اسماء، ص۱۷.
۶. حسن‌زاده آملی، حسن، کلمه علیا در توقیفیت اسماء، ص۵۸.


منابع[ویرایش]

۱. بحار الانوار، ج ۴، ص ۱۸۴ الی ۲۱۰.
۲. التوحید (صدوق)، ص ۱۸۵ الی ۲۲۳.
۳. مفاتیح الجنان، دعای جوشن کبیر.
۴. عده الداعی، (ابن حلّی)، ص ۱۳۷ الی ۴۰۰.

منبع[ویرایش]

سایت ‌اندیشه قم، برگرفته از مقاله «اسماء الهی»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۱۱/۱۲.    



رده‌های این صفحه : کلام | خداشناسی | اسماء الهی




جعبه‌ابزار